Zadania logopedyczne z panią Jolą. - Słupsk, Miejski Portal Edukacyjny

Odrysowujemy na kartkach stopy dziecka (lub jego stopy w kapciach) oraz dłonie. Z narysowanych w ten sposób kartek układamy ciąg symboli na podłodze. Stajemy na kartce z narysowanymi dłońmi i klaszczemy. Potem stajemy na kartce z narysowanymi stopami i tupiemy nogami. Następnie zachęcamy dziecko do naśladowania. Gdy przedszkolak rozumie zasadę dokładamy więcej kartek i kontynuujemy zabawę. Gdy dziecko opanuje ułożoną ścieżkę ruchową: klaskanie, tupanie można podczas klaskania mówić „rę – ce” - dzieląc wyraz na sylaby - (jedno klaśnięcie - rę, drugie klaśnięcie - ce). Tupiąc nogami mówić „no – gi”. Zachęcam do wymyślania własnych tupanek, klaskanek, wyskakiwanek.

Przykładowe inne wersje:

è układamy na kartkach różne przedmioty, zabawki a dziecko wchodząc na nie wyklaskuje ich nazwy jako sylaby np.: pił-ka, lal-ka, mi-siu, baj-ka, kred-ka, jabł-ko, gru-szka, ko-ra-le,

sa-mo-chód, itp.

è możemy układać na kartkach napisane liczby i wklaskiwać ich nazwy: np: 1 - je-den, 8 - o-siem, lub działania, których wynik przedszkolak podaje, np.: 2+3, 1+5, itp.

è albo litery na kolejnych kartkach: S, SZ, Ś, S, Ś, SZ czy napisane sylaby, które dziecko odczytuje. Idąc taką ułożoną ścieżką z napisanych liter np.: k – o – t – e - k można złożyć z nich wyraz.

Ta zabawa może mieć wiele stopni trudności. Należy ją dostosować do aktualnych możliwości i zainteresowań dziecka. Zachęcam też przedszkolaków aby same wymyślały takie ścieżki do pokonywania i wyklaskiwania.